ฉันพึ่งสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงในตัวเอง
มันเกิดขึ้นทั้งทางร่างกาย และจิตใจ
แม้ขณะนี้ที่เขียนบันทึกอยู่...ความเปลี่ยนแปลงยังคงอยู่
เหมือนเป็นส่วนหนึ่งในตัวของฉันไปแล้ว
มันเกิดขึ้นทั้งทางร่างกาย และจิตใจ
แม้ขณะนี้ที่เขียนบันทึกอยู่...ความเปลี่ยนแปลงยังคงอยู่
เหมือนเป็นส่วนหนึ่งในตัวของฉันไปแล้ว
"ชีวิตคนเรา...เปลี่ยนแปลงได้ขนาดนี้เชียวหรือ"
มันน่าแปลกที่ช่วงนี้ฉันมักจะพบว่าฉันทำร้ายตัวเองบ่อยๆ
มีบาดแผลบนร่างกายที่ทำไปโดยแบบตั้งใจและไม่ตั้งใจ
มีบาดแผลบนร่างกายที่ทำไปโดยแบบตั้งใจและไม่ตั้งใจ
สิ่งที่แปลกไม่ใช่เรื่องบาดแผลที่เกิดขึ้นกับตัวฉัน หรือที่มาของมัน
แต่เป็นการรักษาตัวเองของร่างกายฉันต่างหาก
แต่เป็นการรักษาตัวเองของร่างกายฉันต่างหาก
ไวมาก...ไวมากๆ ถึงมากที่สุด
บาดแผลสมานตัวเองได้อย่างฉับพลัน
บาดแผลสมานตัวเองได้อย่างฉับพลัน
ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนกับว่า...
ตัวเองกำลังดูหนังสยองขวัญ
ในตอนที่สัตว์ประหลาดโดนพระเอกทำร้าย
จนหัวแบะ แขนขาด หรือไส้ทะลัก ฯลฯ
แต่เพียงไม่กี่วินาทีทุกอย่างก็กลับไปเป็นเช่นปกติ
ตัวเองกำลังดูหนังสยองขวัญ
ในตอนที่สัตว์ประหลาดโดนพระเอกทำร้าย
จนหัวแบะ แขนขาด หรือไส้ทะลัก ฯลฯ
แต่เพียงไม่กี่วินาทีทุกอย่างก็กลับไปเป็นเช่นปกติ
น่าแปลกที่ร่างกายฉันแข็งแรงขึ้น
สมานตัวเองได้ไว้ขึ้น
แต่หัวใจฉันกลับอ่อนแอจนน่าใจหาย
แค่เพียงลมปากที่เบาบางของเธอ
ก็ทำให้มันเจ็บช้ำ ปวดหนึบจนร้าวไปทั้งทรวงอก
สมานตัวเองได้ไว้ขึ้น
แต่หัวใจฉันกลับอ่อนแอจนน่าใจหาย
แค่เพียงลมปากที่เบาบางของเธอ
ก็ทำให้มันเจ็บช้ำ ปวดหนึบจนร้าวไปทั้งทรวงอก
ทุกครั้งที่เธออาจไม่ได้ตั้งใจ...
แต่มันทำให้ฉันรู้สึกหายใจไม่สะดวก
หัวใจฉันเหมือนถูกกรีดด้วยมีดแหลมคมอย่างช้าๆ
ดวงตาพร่าด้วยหยาดน้ำใสๆ ที่มาคลอหน่วย
แต่ฉันต้องฝืนให้ความรู้สึกนี้มันกลิ้งย้อนกลับเข้าข้างใน
แต่มันทำให้ฉันรู้สึกหายใจไม่สะดวก
หัวใจฉันเหมือนถูกกรีดด้วยมีดแหลมคมอย่างช้าๆ
ดวงตาพร่าด้วยหยาดน้ำใสๆ ที่มาคลอหน่วย
แต่ฉันต้องฝืนให้ความรู้สึกนี้มันกลิ้งย้อนกลับเข้าข้างใน
คำพูดทุกอย่างที่ฉันอยากบอกว่า...
ฉันเจ็บแค่ไหนกับคำพูดของเธอ
มันหยุดแค่เพียงริมฝีปาก
แต่มันแสดงออกมากับหัวใจของฉัน
ฉันเจ็บแค่ไหนกับคำพูดของเธอ
มันหยุดแค่เพียงริมฝีปาก
แต่มันแสดงออกมากับหัวใจของฉัน
ฉันรู้ว่าเธอคงไม่อยากใช้คำพูดทำร้ายหัวใจฉัน
เธอแค่พูดในความเป็นจริงของธรรมชาติของฉัน...
แต่คงต้องโทษหัวใจของฉันที่มันอ่อนแอเอง
จึงไม่สามารถทนกับคำเหล่านั้นของเธอได้
เธอแค่พูดในความเป็นจริงของธรรมชาติของฉัน...
แต่คงต้องโทษหัวใจของฉันที่มันอ่อนแอเอง
จึงไม่สามารถทนกับคำเหล่านั้นของเธอได้
ฉันรู้ว่าเธอคงไม่ได้ตั้งใจ
เธอแค่ต้องการเตือนสติฉัน
ให้หลุดพ้นจากความคิดไร้สาระบางอย่าง...
แต่คงต้องโทษหัวใจของฉันที่มันอ่อนแอเอง
จึงไม่สามารถทนกับคำพูดเหล่านันของเธอได้
เธอแค่ต้องการเตือนสติฉัน
ให้หลุดพ้นจากความคิดไร้สาระบางอย่าง...
แต่คงต้องโทษหัวใจของฉันที่มันอ่อนแอเอง
จึงไม่สามารถทนกับคำพูดเหล่านันของเธอได้
ฉันรู้ว่าฉันอาจจะทำให้เธอต้องผิดหวัง และเสียใจ
เธอจึงใช้คำพูดบางอย่างมาทิ่มแทง
ให้หัวใจของฉันได้รู้สึก...เจ็บปวดบ้าง
แต่คงต้องโทษหัวใจของฉันที่มันอ่อนแอเอง
จึงไม่สามารถทนกับคำพูดเหล่านั้นของเธอได้
เธอจึงใช้คำพูดบางอย่างมาทิ่มแทง
ให้หัวใจของฉันได้รู้สึก...เจ็บปวดบ้าง
แต่คงต้องโทษหัวใจของฉันที่มันอ่อนแอเอง
จึงไม่สามารถทนกับคำพูดเหล่านั้นของเธอได้
แต่อย่างหนึ่งที่ฉันอยากบอกให้เธอรู้ไว้
แม้หัวใจฉันอ่อนแอ เจ็บปวดได้ง่าย
แต่มันแข็งแรง และสมานตัวได้ไว
ไม่ต่างอะไรจากร่างกายของฉัน
แม้หัวใจฉันอ่อนแอ เจ็บปวดได้ง่าย
แต่มันแข็งแรง และสมานตัวได้ไว
ไม่ต่างอะไรจากร่างกายของฉัน
oOoไม่ต้องห่วงใย...เพราะหัวใจของฉันเจ็บง่าย แต่มันหายเร็วoOo
*หมายเหตุ : เป็นส่วนหนึ่งในความคิดของตัวละครนิยายเรื่องใหม่นะคะ ไม่ได้มาจากเรื่องจริงแต่อย่างใด ไม่ต้องเป็นห่วงค่า
